«… ΕΛΛΗΝ Ή ΙΟΥΔΑΙΟΣ»

Καθένας νιώθει τώρα πια
σαν ευρω-τραπεζίτης
το ίδιο ζει την ανθρωπιά
Έλληνας ή … Σημίτης

Ισότητα σ’ όλη την Γη
Ο άνθρωπος γνωρίζει
κι αν «ξύπνα» ακούει μια προσταγή
στ’ άλλο πλευρό γυρίζει

μα εγώ που ψάχνω λίγα ευρώ
για να ψευτοπερνάω
απάνω που ‘ναι να τα βρω
περίλυπος … ξυπνάω.

Αρης Απένταρος

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο ΑΛΕΞΗΣ

Στης πολιτικής τον χώρο
ό πολιτευτής Αλέξης
αγαπά να κάνει ντόρο
με όμορφες μα κούφιες λέξεις

Λέει πώς σύρριζα θα κόψει
το κακό στον τόπο τούτο
μα έχει σοβαρά υπόψη
να μην θίξει και τον πλούτο

Εκούσια σ’ αυτή τη χώρα
ένας ένας να πεθαίνει
και να λέει μια τέτοιαν ώρα:
«Αχ, τι ψήφοι παν χαμένοι!»

Στην ουσία κάνει μόκο
νοιάζεται και λαχταράει
του πρωθυπουργού το θώκο
κι ο λαός ας μαρτυράει

γύρω του μαζεύει πλήθη
να τον λεν παιδάκι θαύμα
μα θα μείνει μες στη λήθη
και στο παιδικό το τραύμα

Αρης Απένταρος
16/07/20013

Διαβάστε Περισσότερα »

ΣΥΓΧΥΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ

Σαν δημοσιογράφος
για την αλήθεια τάφος:
Μέσα βαθιά του σκάβει
κι εκεί την καλοθάβει.

Με λόγια της απάτης
το παίζει δημοκράτης,
ενώ δεν δίνει μία
για την δημοκρατία.

Μας λέει με βλέμμα λάβρο,
τ' άλικο με το μαύρο
πως είναι τάχα ίδια
του φασισμού παιχνίδια.

Ενώ η ζωή στο σώμα
κόκκινο έχει χρώμα,
αυτός το μαύρο βάζει
φρικτά να το σκεπάζει.

Μισεί μα και λατρεύει
όλο ν' ανακατεύει
στο μέσα του πηγάδι.
το φως με το σκοτάδι.

Αρης Απένταρος
05/07/20013

Διαβάστε Περισσότερα »

ΣΕ ΜΑΖΟΧΙΣΤΗ ΨΗΦΟΦΟΡΟ

Αν θέλεις με τ’ αβέβαιο
και τα’ άπιαστο να παίξεις
πολύχρωμο ένα σύννεφο
θα σου προσφέρει ο Αλέξης

Να δεις ένα παχύδερμο
μες στο σαλόνι, αν θέλεις,
να ψάξεις την εικόνα του
στο όνομα Βαγγέλης

Διαβάστε Περισσότερα »

ΜΕΤΑ ΤΟ ΒΟΛΕΜΑ ΤΟΥ ΚΑΝΑΠΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ

Στον ανιψιό μου Χρήστο Σιούλα

Καλό του καναπέ
το βόλεμα
όταν πολεμάς το κατεστημένο
πίσω από την τάπια
του ΙΝΤΕΡΝΕΤ
με λέξεις ηλεκτρονικές

Καλό το βόλεμα
του δρόμου
κάνοντας μαζί με πλήθος άλλους
τον περίπατό σου
με υψωμένες τις γροθιές
και με κραυγές
ουρανομήκεις

Διαβάστε Περισσότερα »

ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΙΗΣΗ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ;

Το ερώτημα αν θα υπάρχει ποίηση στο μέλλον, θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε ανόητο, αν όχι εντελώς βλακώδες. Επειδή η ποίηση δεν παύει να ‘ναι συμφυές φαινόμενο με τη ζωή δεν πρόκειται να εκλείψει ποτέ, εκτός απ’ την περίπτωση εκείνη που την μηδενίζουμε οι ίδιοι εμείς, όπως συχνά μηδενίζουμε και την ζωή μας.

Έτσι, συνεχώς εκφυλιζόμενοι, μπορεί να μην υπάρχουν άνθρωποι στο μέλλον που να διαβάζουν ποίηση – πράγμα που αρχίζει να διαφαίνεται και στις μέρες μας – ωστόσο δεν θα πάψουν ποτέ εκείνοι που θα συνεχίζουν να την γράφουν.

Διαβάστε Περισσότερα »

ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Έτρωγαν κι έπιναν
φούσκωναν τις κοιλιές τους
ψαχούλευαν τις σάρκες τους
και τραγουδούσαν:
«Σε τούτ’ την τάβλα πούμαστε
σε τούτο το τραπέζι
τον άγγελο φιλεύουμε
και τον Χριστό κερνάμε».
Στ' αλήθεια όμως
τους είχαν μπρούμυτα ριγμένους

Διαβάστε Περισσότερα »